Już w średniowieczu powstały wspólnoty, gromadzące się by odmawiać różaniec. Żywy Różaniec, to wspólnota religijna osób świeckich, które codziennie odmawiają Tajemnice Różańca. Wspólnoty te często nazywane są Różami. Pierwszą Różę założyła w roku 1826 w Lyonie służebnica Boża Paulina Maria Jaricot. Według Pauliny zjednoczenie serc w jedności tajemnic daje Różańcowi szczególną moc nawracania grzeszników. Do Polski to dzieło dotarło w XIX w. W krótkim czasie objęło niemal wszystkie parafie. Wśród wielkich czcicieli różańca byli Papieże. Papież Leon XIII napisał 13 encyklik różańcowych. Pisał On, że różaniec uczy mądrego przeżywania codzienności w poszczególnych tajemnicach. Rozpoczynając 25 rok swojego pontyfikatu, Jan Paweł II, w liście zatytułowanym „Różaniec Dziewicy Maryi”, ogłosił rok Różańca. Wtedy też Ojciec Święty wprowadził nową część Różańca – tajemnice światła.
Również przy naszym kościele istnieje Wspólnota Żywego Różańca. Obecnie jest 10 Róż. Każda Róża posiada 20 osób.
Zmiana Tajmenic Różańcowych
Raz w miesiącu, w pierwszą sobotę każdego miesiąca, na Mszy Św. wieczornej odprawianej w intencji Wspólnoty Różańcowej; za żyjących, chorych i zmarłych oraz ich rodzin, członkowie Żywego Różańca dokonują zmiany Tajemnic Różańcowych. Mszy św. zawsze przewodniczy opiekun, który w kilku słowach zachęca do życia chrześcijańskiego, podaje miesięczną intencję na dany miesiąc oraz błogosławi Tajemnice przyniesione przez zelatora do ołtarza. Nabożeństwo kończy się pieśnią maryjną.
Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku.
Różaniec jest równocześnie medytacją i prośbą. Wytrwałe błaganie zanoszone do Matki Bożej opiera się na ufności, że macierzyńskie wstawiennictwo wszystko może uzyskać od Serca Syna.
Członkowie Żywego Różanca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami osiem razy w roku.
Zobowiązania członkowskie:
odmawianie codziennie jednego dziesiatka różańca
udział w miesięcznych zmianach tajemnic różańcowych
częste przystepowanie do Sakramentów świętych
rozszerzanie czci Maryi przykładem życia i działalnością apostolska
odważne stawanie w obronie wiary i Kościoła na wzór św. Dominika.
udział w pogrzebie zmarłego członka Żywego Różańca oraz modłach za spokój jego duszy
