Historia Wspólnoty Franciszkańskiej Tau sięga końca 2007 roku, gdy w środowisku franciszkańskim zaczęła dojrzewać idea stworzenia wspólnoty dla osób świeckich pragnących żyć Ewangelią w duchu św. Franciszka z Asyżu. Z czasem wizja ta przybrała konkretny kształt – powstała przestrzeń modlitwy, formacji i braterstwa, otwarta dla dorosłych różnych stanów i zawodów.
Oficjalne powstanie wspólnoty datuje się na sierpień 2011 roku. Wtedy rozpoczęła się regularna działalność formacyjna, a przy klasztorach kapucyńskich w różnych miastach Polski zaczęły powstawać pierwsze wspólnoty lokalne. Od początku wspólnota działała pod duchową opieką Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów – Prowincji Krakowskiej, co nadało jej stabilność i kierunek rozwoju.
Nazwa „Tau” pochodzi od znaku, który św. Franciszek szczególnie umiłował. Litera „Tau” – ostatnia litera alfabetu hebrajskiego – symbolizuje w Biblii nawrócenie, zbawienie i przynależność do Boga. Dla członków wspólnoty stała się znakiem nowego życia i świadectwa wiary w codzienności.
18 marca 2017 roku wspólnota przyjęła swój pierwszy Statut, który określił jej strukturę, tożsamość i miejsce w Kościele.
Z biegiem lat wspólnota rozwijała się w różnych częściach Polski – m.in. w Krakowie, Wrocławiu, Stalowej Woli, Kielcach, Pile, Bytomiu, a także poza krajem, w Norwegii. Wspólnoty lokalne spotykają się regularnie na modlitwie, rozważaniu słowa Bożego i rekolekcjach, budując braterskie więzi i wspólnie pogłębiając wiarę.
Duchowość Tau opiera się na prostocie, radości, braterstwie, modlitwie i służbie bliźnim. To nie tylko ruch modlitewny, ale droga życia inspirowana Ewangelią i przykładem św. Franciszka. Z małej inicjatywy kilku osób wspólnota stała się siecią grup działających w wielu miejscach, pozostając wierną swojemu charyzmatowi – nieść światu znak Tau, jako symbol Bożej miłości, pokoju i nadziei.
