Harcerki


O harcerstwie

Harcerstwo ma na celu wychowanie metodą harcerską – w myśl Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego – dzielnych, prawych i zdolnych do poświęceń ludzi. W wychowaniu harcerskim chodzi przede wszystkim o stwarzanie warunków do harmonijnego i pełnego rozwoju człowieka we wszystkich obszarach jego osobowości: duchowym, emocjonalnym, intelektualnym i fizycznym oraz pomoc w odnalezieniu miejsca w społeczeństwie prowadzącego ku spełnieniu człowieka jako osoby ludzkiej. Cechą wychowania harcerskiego jest szczególne uwrażliwienie młodego pokolenia na przyjmowanie postaw i realizację działań najbardziej potrzebnych współczesnej Polsce.
Podstawą wychowania harcerskiego jest służba – przede wszystkim bliźniemu. Jednak bez przygody i harcu nie da się w efektywny sposób zachęcić młodzieży do służby harcerskiej. Środowiska ZHR co roku organizują zimowe i letnie obozy, śródroczne biwaki 
i rajdy. Wędrujemy po górach, spływamy kajakami, żeglujemy i zwiedzamy na rowerach, 
a wszystko to w bliskim kontakcie z naturą. Naszą służbę wypełniamy na wiele sposobów, środowiska inicjują lub angażują się w wiele inicjatyw lokalnych i regionalnych. Na poziomie całego ZHR tworzone są i realizowane duże programy edukacyjne i wychowawcze. Działania podejmowane przez ZHR opierają się na konkretnej metodzie, zwanej metodą harcerską. Źródła jej powstania sięgają przełomu XIX i XX wieku, kiedy jej twórca – Robert Baden Powell – zaobserwował skuteczność działania za pomocą małych grup. Opracowany przez niego system wychowania młodzieży, na polskie realia początków XX wieku zaszczepił Andrzej Małkowski. Metoda harcerska oparta jest o naturalne potrzeby i zjawiska obserwowane w rozwoju młodego człowieka – takie jak potrzeba osiągnięć, potrzeba akceptacji, potrzeba sprawdzenia siebie, skłonność do organizowania się w małe grupy, pragnienie przeżycia przygody. Ważnym atutem metody harcerskiej jest jej przydatność 
w działaniu wychowawczym, z tą intencją jest wykorzystywana w ZHR.

O harcerstwie

Historia drużyny

Okrzyk

Historia drużyny

II Sędziszowska Drużyna Harcerek „Drzewo” im. Barbary Kasechube działa przy Klasztorze Braci Mniejszych Kapucynów w Sędziszowie Małopolskim od 15 lat i obecnie zrzesza 38 harcerek w wieku od 11 do 18 lat. Jest jedną z dwóch jednostek Rzeszowsko - Zabronieckiego Związku Drużyn Harcerek „Quo Vadis” Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Funkcję drużynowej pełni obecnie pwd. Sylwia Grabowska wędr, natomiast przybocznej sam. Barbara Myzia. Opiekunem drużyny z ramienia wspólnoty jest br. Paweł Kaim.

Drużyna powstała 21 marca 2002 roku z zastępu „Iskry”, należącego do 1 Ropczyckiej Drużyny Harcerek „Watra” i działającego w Sędziszowie Małopolskim. Hymnem Drużyny jest pieśń „Iskra”, czyli pieśń zastępu z którego powstało „Drzewo”. Drużyna posiada skrawek ziemi na ogrodzie klasztornym, na którym rośnie zasadzona w dniu założenia drużyny „Rajska Jabłoń”. Patronką drużyny jest Barbara Kasechube, harcerka i członkini Armii Krajowej, aktywnie udzielająca się na naszym terenie w okresie wojny. Za ubiegły rok jednostka została wyróżniona mianem drużyny Srebrnej Koniczynki. Działając przy Klasztorze drużyna odbywa okazjonalną służbę, m.in. pełniąc wartę honorową przy Grobie Pańskim, organizując kwestę z okazji Dnia Papieskiego, oraz przygotowując oprawę Mszy świętych dla niepełnosprawnych w co drugą niedzielę miesiąca. Tego roku drużyna wzięła udział m.in. w dwutygodniowym obozie letnim, który miał miejsce w Witowie, nieopodal Zakopanego oraz zimowisku w Szczebrzeszynie.

Iskra iskrzy się, by zaiskrzyć inną skrę. I ta skra, iskrzy się, bo zaiskrzyć inną chce.
Drzewo iskrzy się, by zaiskrzyć inne skry. I te skry iskrzą się, bo zaiskrzyć innych chcą!

Opiekun grupy: br. Paweł Kaim

Klasztor Braci Kapucynów

ul. Jana Pawła II 42
39-120 Sędziszów Małopolski
tel. +48 (017) 221 60 54

Konto budowlane:
74 1600 1013 1846 9080 2000 0002

Copyright © 2017 Klasztor Braci Mniejszych Kapucynów w Sędziszowie Młp.