Poznaj klasztor Braci Kapucynów


Historia klasztoru

Michał Potocki, wojewoda wołyński, zrealizował fundację 1739-1756. Kongregacja Biskupów i Zakonników 18 IX 1739 zezwoliła na erekcją klasztoru. Kamień węgielny poświęcił ks. Józef Olszewski, kanonik i proboszcz z Trzciany, delegat biskupa krakowskiego, dnia 26 X 1741. Plany wykonał i budowę prowadził architekt Jan Opitz. Cegła z herbem Pilawa była specjalnie wypalana na fundację. Krzyże ołtarzowe wykonano w kości słoniowej. Antepedia i ornaty gobelinowe. Forma do wypiekania opłatków pochodzi z 1743. Ignacy Krzyżanowski, bp saldycejski i kanclerz przemyski, konsekrował świątynie pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego 28 IX 1766. Ponieważ wielki ołtarz stracił konsekrację, dlatego bp Jerzy Ablewicz, ordynariusz tarnowski, dokonał konsekracji 4 X 1966.

Obrazy słynące łaskami: w wielkim ołtarzu św. Antoni Padewski (z Oleska), pędzla Szymona Czechowicza, obozowy MB Częstochowskiej (dar fundatora) i MB Łaskawej (z Kutkorza).

Elewacja kościoła miała jeden gzyms wieńczący powyżej gzymsu klasztornego, nad którym była piękna attyka z wolutami, dużym oknem i wyżej trójkątnym tympanonem. Stan obecny pochodzi zapewne z przebudowy w II poł. XIX w. Plac przykościelny został również przebudowany w tymże czasie i oszpecony podcieniami dla ochrony Drogi Krzyżowej.

Po drugiej wojnie światowej wymieniono wystrój zakrystii. W latach 1966-1970 stare ławy z czasów fundacji, drzwi i zamki zastąpiono nowymi. Pierwotna elewacja klasztoru posiadała dach czterospadowy, bystrzejszy od obecnego, wraz z dymnikami. W refektarzu zachował się tryptyk Jacka Olexińskiego z 1754, marmurowy lawaterz z II poł. XVIII w. jak również portrety fundatorów.

W okresie prowincji polskiej mieścił się w klasztorze nowicjat. Od 1810 do 1965 i od 1970 egzystuje w nim nadal. W latach 1927-1930 o. Roman Bałut dobudował częściowo drugie piętro na potrzeby nowicjatu. Za czasów józefinizmu klasztor poniósł wielkie szkody.

W okresie prowincji galicyjskiej dom zakonny był najczęściej siedzibą prowincjałów. Zakonnicy pomagali w duszpasterstwie, prowadzili misje i rekolekcje, a w okresie międzywojennym i powojennym pracowali w szkolnictwie. W 1846, i 1855 w czasie morowej zarazy posługiwali zarażonym. W domu zakonnym przebywali m. in.: o. Stanisław Krzysik (t 1861), znany asceta, o. Florian Janocha, propagator trzeciego zakonu, o. Edward Zelek, szerzyciel dzieł miłosierdzia, o. Zenon Gorlicki, asceta i historyk, o. Marian Najdecki, mistrz nowicjatu i br. Leon Wojnar, asceci. W 1886 obchodzono tu uroczyście 23 rocznicę Powstania Styczniowego w udekorowanym bogato kościele, a w 1964 setną rocznicę, połączoną z wystawą pamiątek historycznych z powstania.

W latach 1961-1970 o. Paweł Kochański projektował w różnych stylach szopki i Boże Groby, a w okresie Nawiedzenia Kopii Obrazu MB Częstochowskiej dekorował kilkanaście kościołów na terenie diecezji tarnowskiej i przemyskiej.

Historia klasztoru

Biblioteka

Ogród klasztorny

Wirtualny spacer

Biblioteka klasztorna

Prawo zakonu Braci Mniejszych Kapucynów zobowiązu­je zakonników do prowadzenia we wszystkich klaszto­rach odpowiednich bibliotek. W sędziszowskim klaszto­rze zawsze była biblioteka. Historyk klasztoru, O. dr Kornel Gadacz stwierdził, że:
...okres józefinizmu (czasy pod zaborem austriackim), zaciążył niekorzystnie na życiu klasztoru. Bogatą i cenną bibliotekę skasowano, przewieziono do Rzeszowa i oddano na pastwę urzędników.
Stało się to w roku 1789. Obecnie biblioteka klasztorna posiada około 2900 starodruków. Najstarsze pozycje pochodzą z około 1520 roku. Są pisane w języku łacińskim, a dotyczą głównie filozofii i teologii. W dziale książek nowszych i współczesnych jest ponad 14 tysięcy tytułów. Biblioteka ma charakter zbioru książek z różnych dziedzin teologii i duszpasterstwa. Są też pozycje z innych nauk, a także beletrystyka. W Bibliotece są przechowywane również czasopisma, około 60 tytułów.
Obecnie przeprowadzany jest proces komputeryzacji katalogu bibliotecznego, by w przyszłości umożliwić czytelnikom spoza klasztoru wypożyczanie książek.

Ogród klasztorny

Duża brama wjazdowa wprowadza nas na podwórze i do ogrodu klasztornego. Pewna jego część jest przeznaczona na budynki gospodarcze, reszta zaś to ogród warzywny, drzewa owocowe i park. Główna aleja prowadzi nas do parku klasztornego. Urządzanie parku zaczęto w 1994 roku. Znajduje się tam figura św. Franciszka z Asyżu, postawiona w 1969 roku dla upamiętnienia 30 rocznicy powstania Krakowskiej Prowincji Braci Mniejszych Kapucynów.

Boczna aleja prowadzi nas przed kopiec, na którym ustawiono figurę Matki Bożej Fatimskiej. Przed kopcem zasadzono róże w kształcie litery "T" (franciszkańskie TAU), a przed "T" ułożono szachownicę, symbol nieskończoności. Na szachownicy stoją szachy, dające braciom okazję do gry podczas rekreacji.

Z drzew zasadzonych w parku na uwagę zasługują: rozłożyste drzewo o łacińskiej nazwie "spina Christi", czyli drzewo cierniowej korony Chrystusa, duży krzew czeremchy, krzewy cyprysu, zimotrwałe azalie, tuje i jałowce. Rosną tam też brzozy, świerki, jodły, sosny, dwa rodzaje dębów, buki, kalina.

Boczna aleja zaprowadzi nas do tej części ogrodu, gdzie pobożny brat Leon Wojnar, szczególnie pod koniec swego życia, długie chwile poświęcał na modlitwę i rozmyślanie. Stąd nazwa "pustelnia brata Leona." Przy końcu alei zatrzymamy się przy jego skromnym pomniku.

W klasztornym ogrodzie panuje cisza nastrajająca do modlitwy, medytacji i do studium. Ci, którzy się w parku zatrzymają, mogą za przykładem świętego Franciszka śpiewać w duszy: "Pochwalony bądź Panie za wszystko, co stworzyłeś nam".

Wirtualny spacer

Używaj strzałek 〈 〉, aby zmienić miejsce. 

Klasztor Braci Kapucynów

ul. Jana Pawła II 42
39-120 Sędziszów Małopolski
tel. +48 (017) 221 60 54

Konto budowlane:
74 1600 1013 1846 9080 2000 0002

Copyright © 2017 Klasztor Braci Mniejszych Kapucynów w Sędziszowie Młp.